همه ی این ترانه
با بغض و عشق
برای دختری که نیست...
تاجی از گلای نرگس رو موهاته
تو می خندی
روز بیداری خوب خاطراته
باد پاییز
اومد و غروب آذر رو بغل کرد
بارون اومد
کوچه ها رو واسه ی جشن تولد تو تر کرد
حالا باید باد بیاد و بوی موهات ُبیاره
بگه برگشتی دوباره
که دلت طاقت دوریمُ نداره
شاخه های گل نرگس زیر پاته
خونه روشن,از قشنگی ِ نگاته
کاشکی این ترانه هم به
خوبی ِ خود ِتو باشه
تا بتونه هدیه ی جشن تولد تو باشه
از کسی که
هی نشسته باد بیاد و
بوی موهاتُ بیاره
بگه برگشتی دوباره
که دلت طاقت دوریش ُ نداره
مشتی از گلای پرپر روی خاکه
آب شده شمعای کیکت
کوچه از گریه هلاکه
قاب عکست می گه برگشتن نداری
رفتی تا واسه همیشه
من ُ اینجا جا بذاری
باد اومد
به جای تو شمعا رو فوت کرد
این ترانه تو خودش مرد و سکوت کرد

نظرات ()