گربه ای در خانه ی خالی

 
نویسنده : الهام میزبان - ساعت ۸:٤٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٢/۳
 

    .

.

.

     دلم خیلی حالش بد است.

    از خودم متنفرم که برای خوشحال کردنت دروغ می گویم.

    از خودم متنفرم که نمی توانم مثل تو بازی کنم.

    از خودم متنفرم که نمی توانم بگویم به جهنم!

    از خودم متنفرم که..... 

                                   دوستت دارم...

    شعرم مثل همیشه به غمگینی خودم است.

    تقدیمش می کنم به الهام،هرچند ...

                                                .

                                                .

     یواش خوابیدی در خودت شبیه ِ جنین   

                            !

    مربعی ترسو روبه یک شب  سنگین

    مربعی که فقط گریه مـی کـند آرام

    : تو رو خدا نِگَهَم دار تـو خودت الهام

    ....................................................

    غمی بزرگ شده در تو این همه مدت

    که مشت می زند از زندگی ِ «کی» به خودت

    که از چرای ِ تو این تختخواب پر شده است

    مربع ِغلط ِ این جـواب پـر شده اسـت 

    دو دست نامرئی می کشد تنم را به...

    صدای ِ پرت شدن از بلندی ِ خواب ِِ↓

    کسی که... 

                   پایین تر،در شبی بدون ِ سیاه

    در انتظار کشیدن ،تمامی ِ نُه ماه

    شبیه هق هق تـوی توالتی تـاریـک

    در انتظار لگد خوردن از کسی نزدیک

    ................................................. 

    تشنجی عصبی در صدام می افتد

    زنی عقب عقب از پشت بام

                                       .

                                       .  

                                       . 

                                       می افتد

                                                                   

    .............................................

    یواش خوابیدی توی لکه ای قرمز

                   !           

    مربعی خالی،یک دریچه به «هرگز»